Çoğu kişi ev arkadaşı ararken hızla ilanlara odaklanır. Odanın fotoğrafı, evin konumu, kiranın rakamı gibi detaylarla ilgilenir. Elbette hepsi önemlidir. Yine de asıl sınav, anahtar tesliminden sonra başlar. Aynı evin içinde iki farklı düzen yan yana geldiğinde, küçük görünen detaylar bile büyüyebilir. Bu yüzden “kiminle yaşayacağınız” sorusu, “nerede yaşayacağınız” kadar belirleyicidir.

İyi haber şu: Doğru soruları baştan sorduğunuzda, uyumsuzlukların çoğunu daha evin kapısından girmeden fark edersiniz.

ÖNCE KENDİ RİTMİNİZİ NETLEŞTİRİN
Ev arkadaşı seçiminde en çok atlanan şey, kişinin kendi alışkanlıklarıdır. “Uyarım her şeye” demek iyi niyet göstergesi olabilir ama pratikte zorlanma ihtimalini artırır.

Kendinize kısa bir çerçeve çizin. Eve genelde kaçta geliyorsunuz? Ev sizin için dinlenme alanı mı, sosyalleşme alanı mı? Hafta içi yoğun çalışıp hafta sonu evde mi toparlanıyorsunuz, yoksa her gün küçük küçük düzen mi seviyorsunuz?

İzmir’de üniversiteye yeni başlayan bir öğrenci düşünün. Ev, bazen ders çalışmanın merkezi olur. Ankara’da sabah erken başlayan bir işte çalışan biri içinse akşamın sessizliği kıymetlidir. İstanbul’da uzun yol yapan birinin tek önceliği “eve gelince sakinlik” olabilir. Paylaşımlı evde bu ritimler çarpıştığında ise, kimin haklı olduğundan önce “kimin nasıl yaşadığı” meselesine döner.

EVİN TEMPOSU VE SESSİZLİK İHTİYACI
Bir evin temposu, sadece gürültüyle ilgili değildir. Eve giriş çıkış saatleri, evde geçirilen süre, evden çalışma düzeni, hatta mutfakta geçirilen zaman bile tempoyu belirler.

Evden çalışıyorsanız gündüz saatlerinde görüntülü toplantılar, akşamları daha sessiz bir rutin isteyebilirsiniz. Tam tersi, gün boyu dışarıda olan biri eve gelince hareketli bir akşam yaşamayı tercih edebilir. Bu farkı sorun haline getiren şey, konuşulmamış olmasıdır.

Görüşme sırasında çok basit bir cümleyle netlik kazanırsınız: Gün içinde evde ne kadar olacağınızı ve sessizlik hassasiyetinizi açıkça söyleyin. Karşı tarafın tepkisi, uyum ihtimalini hızlıca gösterir.

ORTAK ALANLARDA KÜÇÜK ALIŞKANLIKLAR BÜYÜK FARK YARATIR
Ev arkadaşlığı genelde mutfakta başlar. Banyo, salon ve koridorlar da bu zincire eklenir. “Titiz” ya da “dağınık” gibi etiketler kimseye yardımcı olmaz. İşe yarayan şey, ortak alan için minimum bir standardın olmasıdır.

Şöyle düşünün: Sizi tezgâhın gece boş kalması mı rahatlatır, yoksa sabah toparlamak mı sorun değildir? Banyo kullanımdan sonra hemen toparlanmalı mı, yoksa gün içinde biriken toparlama akşam mı yapılır? Çöp dolduğunda kim fark ederse çıkarır mı, yoksa sırası mı olur?

Bu soruların cevabı kişiden kişiye değişir. Kritik olan, aynı evde yaşayacak iki kişinin bunu konuşabiliyor olmasıdır. Başta 10 dakikalık netlik, ileride haftalarca sürebilecek gerilimi keser.

Ortak alan standardını konuşurken
Konu “kim daha doğru yaşıyor” noktasına kaymasın. Standardı evin daha rahat işlemesi üzerinden kurun. Bu yaklaşım, savunmayı azaltır ve çözümü hızlandırır.

PARA VE SORUMLULUK PAYLAŞIMINI NETLEŞTİRİN
Ev arkadaşı seçimini bozan şey çoğu zaman paranın kendisi değil, belirsizliktir. Kira günü, fatura takibi, ortak alışveriş ve gecikme halinde nasıl haber verileceği konuşulmadığında, konu zamanla güven meselesi gibi hissedilmeye başlar.

Başta şunları netleştirin:
• Kira hangi gün yatırılacak ve kimin hesabından çıkacak?
• Faturalar eşit mi bölünecek, kullanıma göre mi konuşulacak?
• Ortak alışveriş (temizlik ürünleri, mutfak ihtiyaçları) nasıl takip edilecek?
• Biri gecikecekse kaç gün önceden haber verecek?

Burada amaç sıkı kural koymak değil, evi yormayan bir sistem kurmaktır. Basit bir not uygulaması, ortak bir ödeme hatırlatıcısı ya da ayda bir kısa kontrol konuşması bile yeterli olur.

MİSAFİR, PARTNER VE EVDE KALMA SINIRLARI
En hızlı gerilim çıkaran başlıklardan biri misafirdir. Bir taraf için normal olan ziyaret, diğer taraf için dinlenme alanına müdahale gibi hissedilebilir. Bu yüzden “misafir yasak” gibi sert bir çizgi yerine, evin huzurunu koruyacak bir çerçeve daha işe yarar.

Önceden haber verme, geç saatlerde sessizlik, hafta içi ve hafta sonu ayrımı gibi küçük sınırlar evi rahatlatır. Partnerin sık gelmesi, evde kalma durumları, birkaç gün süren misafirlikler gibi konular da “ayıp olmasın” diye ertelendiğinde çözümü daha da zorlaşır. Başta konuşulursa normalleşir.

İLK GÖRÜŞMEDE UYUMU ANLATAN İŞARETLER
İlk görüşmede herkes iyi görünür. Yine de bazı küçük işaretler, uzun vadeli uyumu şaşırtıcı derecede iyi anlatır.

Karşı taraf temel konularda net mi konuşuyor, yoksa sürekli geçiştiriyor mu? Kendi ihtiyacını anlatırken sizin alanınıza da yer açıyor mu? “Ödeme günü”, “misafir”, “ortak alan” gibi başlıklarda basit bir düzen kurabiliyor mu? Üslup sakin mi, yoksa daha ilk konuşmada iğneleyici bir tonda mı?

Bir de pratik bir yöntem var: Görüşmeyi sadece mesajla bırakmayın. Kısa bir telefon görüşmesi, hatta mümkünse kamusal bir yerde kahve buluşması çoğu şeyi hızla netleştirir. İletişim nasıl akıyorsa, ev içinde de büyük ihtimalle benzer akar. Her şey iyi başlasa bile zaman içinde küçük sürtüşmeler olabilir. Böyle bir durumda, ev arkadaşıyla yaşarken sorun çıkarsa ne yapılmalı rehberine buradan ulaşabilirsiniz.

KÜÇÜK BİR DENEME SÜRESİ HAYAT KURTARIR
Herkesin niyeti iyi olsa bile iki kişinin aynı evde uyum yakalaması zaman alabilir. Bu yüzden başlangıçta esnek ama net bir çerçeve işe yarar. Örneğin ilk ay düzeni oturtma dönemi gibi düşünülür. Ay sonunda kısa bir konuşmayla sistem gözden geçirilir.

Eğer ev arkadaşlığı uzun süreli düşünülüyorsa, en azından temel başlıkların karşılıklı mutabakatını baştan almak, sürdürülebilirliği ciddi şekilde artırır.

Doğru ev arkadaşı seçimi, bütçeyi rahatlatmanın ötesinde günlük hayatın kalitesini de yükseltir. Siz de arayışınızı daha düzenli ilerletmek isterseniz, Ortakevim.com’daki ilanları inceleyerek ya da kendi ilanınızı oluşturarak eşleşmeyi daha hızlı ve net kriterlerle yönetebilirsiniz.